Stałość obiektu (ang. object permanence) to pojęcie z zakresu psychologii rozwojowej, opisujące zdolność do utrzymywania reprezentacji obiektu w umyśle mimo jego braku w polu percepcji. Koncepcja ta została szczegółowo opisana przez Jeana Piaget jako jeden z kluczowych etapów rozwoju poznawczego dziecka, pojawiający się w okresie sensomotorycznym. W praktyce oznacza to, że jednostka potrafi „pamiętać o istnieniu” rzeczy, osób czy relacji nawet wtedy, gdy nie są one bezpośrednio obecne. Choć stałość obiektu rozwija się we wczesnym dzieciństwie, jej aspekty mogą mieć znaczenie także w dorosłości – np. w kontekście regulacji emocji, przywiązania czy organizacji działania (utrzymywanie w pamięci celów i zobowiązań). Trudności w tym obszarze mogą przejawiać się m.in. w „znikaniu z radaru” spraw, osób lub zadań, gdy przestają być aktualnie dostępne, co bywa szczególnie widoczne u osób z ADHD.
Chcesz dowiedzieć się więcej?
Prowadzimy szkolenia dla szkół i firm o neuroróżnorodności i dostępności.