Problem podwójnej empatii (ang. double empathy problem), opisany przez Damiana Miltona, odnosi się do zjawiska, w którym trudności w porozumiewaniu się między osobami o różnych sposobach przetwarzania informacji (np. osobami w spektrum autyzmu i osobami neurotypowymi) mają charakter wzajemny. Oznacza to, że zarówno osoby neuroróżnorodne, jak i neurotypowe mogą mieć trudność w prawidłowym odczytywaniu intencji, emocji i sposobów komunikacji drugiej strony, ponieważ opierają się na odmiennych doświadczeniach, normach i stylach poznawczych. Koncepcja ta podważa tradycyjne podejście, które zakładało jednostronne deficyty empatii u osób autystycznych, wskazując zamiast tego na różnice komunikacyjne jako źródło nieporozumień. W praktyce oznacza to, że skuteczna komunikacja wymaga wzajemnego dostosowania, otwartości i budowania wspólnego „języka”, zamiast oczekiwania, że tylko jedna strona będzie się adaptować. Np. osoba w spektrum może okazywać troskę przez konkretne działania, a neurotypowa oczekuje słów i mogą się nawzajem źle odczytać.
Chcesz dowiedzieć się więcej?
Prowadzimy szkolenia dla szkół i firm o neuroróżnorodności i dostępności.