Monotropizm to teoria opisująca styl przetwarzania informacji, szczególnie często obserwowany u osób w spektrum autyzmu, według której uwaga i zasoby poznawcze koncentrują się intensywnie na ograniczonej liczbie „kanałów zainteresowania”. Koncepcja została rozwinięta m.in. przez Dinah Murray, Mike Lesser i Wendy Lawson. W praktyce oznacza to, że osoba monotropowa może bardzo głęboko angażować się w wybrane obszary (co sprzyja koncentracji, pasji i eksperckości), ale jednocześnie doświadczać trudności w szybkim przenoszeniu uwagi, reagowaniu na wiele bodźców naraz czy przerywaniu rozpoczętych działań. Monotropizm wpływa więc zarówno na sposób uczenia się, komunikacji, jak i regulacji bodźców – sytuacje wymagające wielozadaniowości lub częstych zmian mogą być szczególnie obciążające. Z perspektywy praktycznej oznacza to potrzebę tworzenia środowisk, które szanują głębokie skupienie, ograniczają nadmiar bodźców i umożliwiają płynne, przewidywalne przejścia między zadaniami.
Chcesz dowiedzieć się więcej?
Prowadzimy szkolenia dla szkół i firm o neuroróżnorodności i dostępności.