Monotonia żywieniowa to wzorzec odżywiania polegający na powtarzalnym wyborze niewielkiej grupy „bezpiecznych” pokarmów, przy jednoczesnym unikaniu nowych lub zmiennych smaków, tekstur czy zapachów. Zjawisko to często występuje w kontekście neuroróżnorodności (np. autyzmu, ADHD) i bywa związane z nadwrażliwością sensoryczną, potrzebą kontroli oraz ograniczonym obciążeniem poznawczym przy podejmowaniu decyzji żywieniowych. Stałość posiłków daje przewidywalność i zmniejsza stres, ale jednocześnie może prowadzić do niedoborów składników odżywczych, jeśli dieta nie jest odpowiednio zbilansowana. Monotonia żywieniowa nie wynika z „wybrzydzania”, lecz z realnych różnic w przetwarzaniu bodźców i regulacji. W praktyce wsparcie polega na stopniowym i bezpiecznym rozszerzaniu diety (np. poprzez małe modyfikacje znanych potraw), szanowaniu preferencji oraz dbaniu o wartość odżywczą w ramach akceptowanych produktów, zamiast wymuszania nagłych zmian.
Chcesz dowiedzieć się więcej?
Prowadzimy szkolenia dla szkół i firm o neuroróżnorodności i dostępności.